Dünyanın en önemli sanatçılarından biri olmadan çok önce Beyoncé de görünüşüyle ilgili eleştirilerle uğraşmak zorunda kaldı.
Şarkıcı, biraz kilo aldıktan sonra vücuduyla ilgili yorumlar duymaya başladığında 19 yaşındaydı. Yıllar sonra hatırladığı üzere, durum, giymeye alışık olduğu standart beden kıyafetlerin hiçbirinin ona uymadığı noktaya kadar geldi.
Bu deneyimi gizlemek ya da yorumların onu etkilemesine izin vermek yerine, yaşadıklarını müziğe dönüştürmeye karar verdi. İşte 2001’de Destiny’s Child’ın yayımladığı «Bootylicious» adlı şarkının ardındaki fikir böyle doğdu.
Başlık, kalça (İngilizcede «popo» demenin günlük dildeki bir yolu) ile lezzetli, «lezzetli» arasındaki bir kelime oyunudur. Bu ifade, çekici bir vücudu tanımlamak ve şarkının bağlamında vücut hatlarını kutlamak için kullanılır.
Beyoncé, bir sabah kendisi için üzülmeyi bırakmaya karar verdiğini ve yazmaya başladığını söyledi. Güvensizlik duygusuyla başlayan şey, sonunda Destiny’s Child’ın en büyük hitlerinden biri haline geldi.
Şarkı, Amerika Birleşik Devletleri’nde Billboard Hot 100 listesinde bir numaraya yükseldi ve iki hafta boyunca bu konumunu korudu.
Yıllar sonra Beyoncé, bu deneyimin yaratıcı süreci için önemli olduğunu açıkladı: kendi hayatındaki durumlardan yola çıkıp bunları, diğer insanların kendilerine daha fazla güvenmelerine yardımcı olabilecek şarkılara dönüştürmeye başladı.
19 yaşındayken eleştiri konusu olan şey, sonunda başkalarının onda güvensizlik yaratmaya çalıştığı şeyi tam olarak kutlayan bir şarkının parçası oldu.