Carlos Garay, çok az işletme sahibinin yüksek sesle dile getirmeye cesaret ettiği bir karar verdi.
Gıda girişimcisi, 20’li yaşlarının başındaki genç bir adamın işinden ayrıldığını ve ona nedenini sorduğunda aldığı cevabın kendisini düşündürdüğünü söyledi: «Artık çalışmak istemiyorum», diye yanıt verdi genç adam. Ardından âşık olduğunu ve yeni planının motosikletle sipariş teslim etmek olduğunu ekledi. Garay’a göre bu an, onu nihayet ikna etti. Bundan böyle ekibine yalnızca 40, 50, 60, hatta 70 yaşın üzerindeki kişileri dahil etmeyi tercih ediyor. Onlara iyi davranıp iyi ücret ödeyeceğine söz veriyor; bu, birçok ileri yaştaki kişinin iş gücü piyasasının kendilerinden yıllarca esirgediğini düşündüğü bir şey.
Onun durumu münferit değil. Paraguay’da ve diğer Latin Amerika ülkelerinde, giderek daha fazla işletme sahibi ve insan kaynakları yöneticisi 40 yaşın üzerindeki yetişkinlerin daha istikrarlı ve işlerine daha bağlı olduğu konusunda hemfikir. Yakın zamana kadar iş bulmanın önünde engel sayılan bir yaş, artık yavaş yavaş avantaja dönüşmeye başlıyor.