Simón teolojiyi anlamıyor, ama sevgiyi anlıyor.
Villavicencio’nun Covisan mahallesindeki Santo Domingo Savio Cemaati’nde, bu küçük köpek rahip bir cemaat üyesini kutsarken yaklaştı. Ona bunu kimse öğretmemişti; ön patisini kaldırıp rahibe doğru uzattı, sanki o da bu kutsamayı almak ya da kim bilir, kendisi kadına vermek istiyormuş gibi.
Rahip onu kovmadı. Aksine, o minik patiyi kadının başına dokunduğu aynı sükûnetle tuttu. Simón’un kiliseye ait olup olmadığı ya da bir gün kalmaya karar vermiş dört ayaklı bir komşudan ibaret olup olmadığı bilinmiyor. Kayda geçen, bizi etkilemek için hiçbir açıklamaya ihtiyaç duymayan o tuhaf inanç ve şefkat karışımıydı.