An Yilong tereddüt etmedi.
Komşuların sokakta bir battaniye tuttuklarını gördüğünde başını kaldırdı ve nedenini anladı: Çin’in Shuozhou kentindeki bir binanın altıncı katındaki pencerenin demir parmaklıkları arasında başı sıkışmış 5 yaşındaki bir çocuk asılı duruyordu. Çocuk on dakikadan fazla süredir bu haldeydi; tekme atıyor ve kendini yukarı çekmeye çalışıyor, ancak başarılı olamıyordu.
An dairenin kapısını çaldı, ancak kimse cevap vermedi. Kapıyı zorla açmak için zaman yoktu. Yedinci kattaki pencereden dışarı çıktı ve parmaklıkların ağırlığını taşıyıp taşıyamayacağını test ederken çocuğu sıkıca tutarak kendini onun yanına doğru aşağı sarkıttı. 30 saniyeden kısa bir süre sonra itfaiyeciler geldi ve hep birlikte çocuğu güvenli bir şekilde tekrar yukarı çekmeyi başardılar. Çocuğun yalnızca hafif morlukları vardı.
Annesi, ağabeyiyle birlikte bir okul toplantısına gitmişti. «O anda başka hiçbir şey düşünmüyordum; sadece çocuğu kurtarmak istiyordum», dedi An daha sonra. Bazen kahramanlık bir plan değildir; bir reflekstir.