Hareketsiz. Nefes almıyor. Tüm mantığa göre ölü. Ve yine de, elinizi yaklaştırdığınız anda çenesi parmaklarınızı ezecek kadar güçlü bir kuvvetle kapanır.
Kurt balığı, kabukları ve salyangozları kırmak için tasarlanmış çenelere sahip soğuk su türüdür. Suyun dışında bile onu bu kadar tehlikeli yapan şey, birçok omurgalı hayvanla paylaştığı bir mekanizmadır: sinir sistemi bir anda tamamen kapanmaz. Ölümden sonra bir süre boyunca kaslar, istemsiz refleksler yoluyla dış uyaranlara tepki vermeye devam eder. Yeni yakalanmış bir kurt balığının çenesine dokunmak—hatta dakikalar önce ölmüş olan birine bile—saniyenin çok küçük bir bölümünde bu refleksi tetikleyebilir. Onlarca profesyonel balıkçı bunu acı şekilde öğrendi: kopmuş parmaklarla ya da ağır yaralanmış ellerle.
En yaygın hata, artık hareket etmeyen bir hayvanın artık hiçbir risk oluşturmadığını varsaymaktır. Deneyimli balıkçılar bu türleri asla çıplak elle tutmaz; pense, kanca ya da güçlendirilmiş eldivenler kullanırlar çünkü tek bir refleks ısırığının hayatlarını sonsuza dek değiştirebileceğini bilirler. Ölü bir kurt balığının sakinliği, zararsız olduğunun işareti değildir: tam tersine, tam olarak tuzağın kendisidir.