Daniel 4 yaşında.
Anaokulu onlardan minnettar oldukları bir şey getirmelerini istediğinde, aklına bir oyuncak ya da fotoğraf gelmedi. Annesi 30 yaşındaki Stephanie DeRoss’a, henüz 2 yaşında olan küçük kız kardeşi Sophia’yı getirip getiremeyeceğini sordu. Bu fikri ona kimse vermemişti. Tamamen kendi fikriydi.
Böylece kasım ayında bir gün, Sophia tüm sınıfın önünde ağabeyinin yanında oturdu; Daniel sınıf arkadaşlarının sorularını yanıtlarken ona dünyadaki en değerli şeymiş gibi sarıldı. Stephanie her şeyi telefonuyla kaydetti ve bunu yaparken gözyaşlarını tutamadı.
Stephanie, Daniel’in her zaman kız kardeşinin koruyucusu olduğunu, ne zaman yapabilse onu savunduğunu söylüyor. O gün, tüm sınıfının önünde bunu bütün dünyaya gösterdi.