Yavru keçinin boynuzları yoktu, ama bu onun için önemli değildi.
Başını, ağıldaki yetişkin keçilerin yaptığını gördüğü gibi eğdi; ilk kafa atma alıştırmasına hazırdı ve hemen yanında duran kediye doğru ilerledi. Mesafeyi ya da uyguladığı gücü pek iyi ayarlayamadı — alnını kedinin sırtına zar zor değdirdi; yeni bir hareketi çalışıyormuş gibi tekrar tekrar ve ısrarla bunu yaptı.
Uzaklaşabilecek ya da tıslayabilecek olan kedi yerinden kıpırdamadı. Gözlerini kapattı ve yavru keçinin bu hareketi tekrarlamasına izin verdi; sanki kafa atma alıştırması yapılan taraf değil de sarılınan tarafmış gibi. İkisinden birine de farklı oyunlar oynadıkları açıklanmamıştı ve belki de bu yüzden ortaya çıkan şey her şeyin en tatlısı oldu.