Toprak üzerine çöktüğünde 105 yaşındaydı.
Evi saniyeler içinde çöktü, ancak kendisi enkaz sütunlarının arasında hayatta kaldı; o kadar küçük bir boşluktaydı ki zar zor nefes almasına izin veriyordu. Dışarıda kurtarma ekipleri, bir ceset mi yoksa bir mucize mi bulacaklarını bilmeden katman katman kazarken, o 24 saat boyunca hareketsiz kaldı.
Çığlık atmadı. Atamazdı da. Sadece bekledi; kendi evinin ağırlığı göğsüne bastırırken, zaman aleyhine işler ve umut her geçen saatle biraz daha azalırken. Kurtarma ekipleri, sensörler tarafından zar zor tespit edilebilen bir yaşam belirtisinin izini sürerek çalıştı; ona zarar vermemek için son metreleri elleriyle kazdılar.
Son bloğu da nihayet kaldırdıklarında onu bilinci yerinde buldular. Bir yüzyıldan uzun yaşamış ve 24 saat boyunca hayatının hiçbir döneminde olmadığı kadar ölüme yaklaşmış bir kadın.