Maria Clara, İncil’iyle huzur dolu bir an geçirmek istiyordu.
Brezilya’daki evinde kanepeye oturdu, kitabı kucağında açtı ve her gün yaptığı gibi yüksek sesle okumaya başladı. Ancak bu kez yalnız değildi: üçü krem renginde, biri tamamen siyah dört yavru kedi, her kelimeyi anlıyorlarmış gibi yukarı bakarak, tam önünde sıra halinde yerleşti.
Hiçbiri miyavlamadı ve hiçbiri yerinden kıpırdamadı. Sadece orada, hareketsiz ve dikkatli bir şekilde durdular; sanki bu ibadet onlar için de yapılıyormuş gibi. Sahnenin videosu, kedilerin neler olduğunu tam olarak bildiğini söyleyen insanların yorumlarıyla doldu. Belki metni anlamıyorlardı, ama daha basit bir şeyi anlıyorlardı: bunun ona yakın durulacak bir an olduğunu.