Ortada bir damla su yoktu. Peru’da bir yüzme dersinin havuzda değil, kaldırımda, doğrudan kaldırım üzerinde yapıldığı ortaya çıkınca ders viral oldu. Su yok, kulvar yok, tutunacak kenar yok: yalnızca beton, bir eğitmen ve yüzmeyi öğrenmeye yönelik kararlı bir istek.
Sahneyi viral yapan şey, sonunda kimsenin bu ayrıntıyı fark etmemiş gibi görünmesiydi. Hevesliler egzersizleri harfi harfine tekrarlıyordu: kollar yüzme kulaçları atıyor, bacaklar tekme atıyor, nefesler ölçülüydü; her şey suya dalmak üzere olan birinin disipliniyle yapılıyordu. Kimse suya dalmıyordu, çünkü gidilecek hiçbir yer yoktu.
İnternette insanlar kahkaha ile belli bir hayranlık arasında ikiye bölünmüş durumda. Sahne bir şeyi kanıtlıyorsa, o da kararlılığın havuz eksikliğini aşabileceği.