«Al bakalım oğlum, ye».
Bir temizlik işçisi, öğle yemeğini sakladığı kâğıdı açarken bunları söylüyor. Fazla bir şeyi yok ama elindekini ikiye bölüyor.
Kameraman ona gerçekten «oğlu» deyip demediğini sorunca hiç tereddüt etmeden «Evet, evet» diye cevap veriyor. Hayvanın terk edildiğini, kimsenin onunla ilgilenmediğini ve onu her gün kahvaltıda ve öğle yemeğinde beslediğini söylüyor. Ayrıca kendisine bel bağlayan başka bir köpeği de işaret ediyor.
Sahneyi çeken kişi, kadının her sabah onu gülümseyerek selamladığını ve köpeğin çalışırken peşinden geldiğini söylüyor. Bazen şefkat büyük jestlerle değil, yarım tabak yemekle gösterilir; çünkü herkes sevgiyi ve içini ısıtan bir yemeği hak eder.