Le Van onu bırakıp gidemezdi.
2003’te eşi aniden öldü. 1975’te, ailelerinin ayarladığı bir evlilikle evlenmişler ve yedi çocuk büyütmüşlerdi. Haber kendisine ulaştığında çok uzakta çalışıyordu ve eşinin yüzünü, gömülmeden önce yalnızca birkaç dakikalığına görebildi.
O günden sonra Vietnam’ın Quang Nam eyaletinde eşinin mezarının üzerinde uyumaya başladı. Aylar sonra yağmur, rüzgâr ve soğuktan endişelenerek mezara kadar bir tünel kazdı; böylece eşinin yanında kalabilecekti. Çocukları onu buldu ve mezarlığa dönmesini yasakladı. Ardından, Kasım 2004’te bir gece, eşinin kalıntılarını mezardan çıkarıp eve götürdü.
Oddity Central’a göre alçı, çimento, tutkal ve kumdan içi boş bir heykel yaptı, kemikleri içine koydu ve yatağının üzerine yerleştirdi. Çocukları öfkelendi ve kalıntıları mezarlığa geri götürmesini istedi; o ise bunu reddetti. Hatta bazı komşuları yetkililere haber verdi.
VietNamNet’in haberine göre, aradan yıllar geçmesine rağmen hâlâ eşiyle birlikte uyuyordu. Le Van, bunun önceki enkarnasyonuna dönmek için kendini «eğitmenin» bir yolu olduğunu açıkladı. Bu aşk mıydı, çözümlenmemiş bir yas mı, yoksa kimsenin durduramadığı bir takıntı mıydı?