Vozinha 40 yaşında. İki ay önce, dünyanın yarısının sevgisini kazandığı bir Dünya Kupası’nda Messi’nin karşısında hayali penaltıları kurtarıyordu. İki ay önce, Cape Verde de Arjantin’e elenerek turnuvaya veda ediyordu. Ondan sonra bir daha forma giymedi.
Çarşambaya kadar.
O gün milli takım kameraları ya da küçük ülkelerin marşları yoktu. Yağmur vardı. Soğuk vardı. Ve tüm dünyanın alkışlamayı öğrendiği kaleciyi kendi gözleriyle görmek için Ulusal Stadyum’da bekleyen 20 binden fazla kişi vardı.
Vozinha, Portekiz’in ikinci ligindeki Chaves’ten Colo Colo’ya geldi. Oradan doğruca Şili’nin en büyük kulübünün kalesine. Duraklama yok, alışma süreci yok, şüpheye yer yok.
Sahaya çıktı, direklerin arasındaki yerini aldı ve ıslak çime ya da onu izleyen koca bir ülkenin sorumluluğuna rağmen oradan bir daha ayrılmadı. Colo Colo, Unión Española’yı 3-0 mağlup etti, Copa Chile grubunu lider tamamladı ve son 16 turuna yükseldi. Vozinha geceyi kalesini gole kapatarak tamamladı.
İki ay önce, uzakta denizin göründüğü bir fonda Cape Verde için şutları durduruyordu. Bugün ise Santiago yağmurunun tanıklığında Colo Colo için şutları durduruyor.
Aynı kaleci. Farklı bir kale. Ve Şili’de daha yeni yazılmaya başlayan bir hikâye.