25 yaşında, birçok kişi on yıldır profesyonel futbol oynarken, Vozinha ilk sözleşmesini daha yeni imzalıyordu.
Kolay ya da hızlı olmadı. Ancak sonunda o ilk maaşını, ödül primi de dahil, aldığında lüksleri veya kişisel zevkleri düşünmedi: annesini düşündü.

«İlk sözleşmemle annemin evi için eşyalar aldım», yeni kulübü Colo Colo ile yaptığı samimi bir röportajda itiraf etti.
«Hayatımı futbola adadım», dedi Vozinha. Ve bu cümle her şeyi özetliyor: fedakârlıkla geçen yılları, doğru anı beklemenin sabrını ve o an geldiğinde bunu en çok hak eden kişiyle paylaşacağına dair kesinliği.
