Selena Gomez’ın vücudu yıllardır yorumlandı, ölçüldü ve yargılandı. Kilo alıp almadığı. Kilo verip vermediği. Artık eskisi gibi görünüp görünmediği.
Çok az kişi nedenini sormak için durdu.
2015’te, vücudun kendisine saldıran otoimmün bir hastalık olan lupusu olduğunu açıkladı. Kemoterapi gördü. 2017’de böbrek nakli yapıldı. Vücudu bir kamera için poz vermiyordu: hayatta kalmaya çalışıyordu.
Yıllar sonra, tüm konuşmayı değiştiren bir şeyi kendisi açıkladı. Lupusunu kontrol altında tutan ilaçlar vücudunun sıvı tutmasına neden oluyor. İlaçları bıraktığında kilo veriyor. İnsanların sosyal medyada bu kadar çok yorum yaptığı o dalgalanma, gösteriş ya da ihmal değildi. Tedaviydi.
2023’te, özel hayatında ağlarken yorumlara kayıtsızmış gibi davrandığını söyledi. Bunu drama yaratmadan, artık tek başına taşımak istemediği bir şeyi itiraf eden biri gibi söyledi.
Aynı yıl, basit ama net bir şey istedi: Kimsenin yaşadıkları yüzünden utandırılmamasını, çünkü hiç kimsenin gerçek hikâyeyi bilmediğini.
Lupusu yendiğini söylemedi. Vücudunu koşulsuz sevdiğini de söylemedi. Daha dürüst bir şey söyledi: Belli bir şekilde görünmektense sağlıklı olmayı tercih ediyor. Model olmadığını ve olmayı da düşünmediğini açıkladı.
Belki de başkasının vücudu hakkında her yorum yaptığımızda gözden kaçırdığımız nokta budur. Sağlıklı bir vücut her zaman beklediğimiz gibi görünmez. Ve hiç kimse görünüşünü haklı çıkarmak için tıbbi geçmişini açıklamak zorunda kalmamalı.