Bazı insanlar iyi hissetmek için sürekli arkadaşlığa ihtiyaç duyar. Bazıları ise kendi sessizliklerinden, yalnız geçirdikleri öğleden sonralardan, kendi tempolarından keyif alır. Psikoloji, bu ikinci grubun romantik ilişkilerinde genellikle farklı bir şey olduğunu ortaya koydu: daha fazla sadakat ve daha fazla istikrar.
Açıklama romantik değil, pratiktir. Yalnız olmaktan rahatlık duyan biri partnerini seçer, onu yalnızlığa karşı bir kalkan olarak kullanmaz. Bu her şeyi değiştirir: daha fazla özdenetim ortaya çıkar, daha az dürtüsellik, daha net sınırlar ve gerekliymiş gibi değil de samimi hissettiren bağlar oluşur. Ayrıca nicelikten çok niteliğe öncelik verme eğilimindedirler; yüzeysel bağlar biriktirmek yerine zamanın geçişine dayanan sağlam bağlantılar kurarlar.
Bununla birlikte, yalnızlıktan keyif almak kendini izole etmekle aynı şey değildir. Anahtar nokta, kendini bütün hissetmek için başka birine tamamen bağımlı olmadan kendinle iyi hissedebilmektir. Bu araştırmaya göre duygusal özerklik, daha bilinçli ve sadık ilişkilerin ardındaki sessiz bileşen olabilir.