Uykunda bile taşıyamayacağın kadar büyük bir kafan olduğunu hayal et. Yavru baykuşlar ilk haftalarını işte böyle geçirir: Kendi ağırlığını taşımaya henüz yetecek kadar güçlü olmayan bir boyunla.
Bu yüzden tam bir teslimiyet hareketi gibi görünen bir şey yaparlar. Karınlarının üzerine yatar, başlarını doğrudan dala ya da yere yaslar ve uykuya dalmadan önce yana çevirirler. Bu rahatsızlıktan değil — boyunlarını zorlamadan dinlenebilmelerinin tek yolu budur.
Zamanla o aynı boyun güçlenir. Ve bir gün, hiçbir uyarı olmadan, başlarını artık saatlerce dik tutabilirler; tıpkı yetişkin baykuşların uyuduğu gibi: ayakta, tetikte, dalın üzerinde kamufle olmaya hazır. Bir baykuş için büyümek, farklı uyumayı öğrenmek anlamına da gelir.
