John Anísimov, oğlunun doğduğu gün Moskova’daki bir hastanenin dışında tek başına ağladı.
Doktorlar Down sendromundan şüphelendi. Eşi ona iki seçenek sundu: onu kapalı bir kuruma yerleştirmek ya da boşanmak. Hiç tereddüt etmedi. «Yedi günlük bir insanı yüzüstü bırakamam», diyor mühendis ve eski asker; bebeği klinikten almak için tek başına giden ve o zamandan beri annesi ve büyükannesiyle birlikte, ilk kez ebeveyn olanlar için düzenlenen bir okulda onun bezini değiştirmeyi ve onu yıkamayı öğrenen adam.
Bugün Misha altı buçuk yaşında. Yaşı için beklenen motor beceri düzeyini aşmış durumda, ancak dil konusunda daha yavaş ilerliyor. Anísimov terapi görüyor, destek gruplarına katılıyor ve tanıyı kabullenmenin asla tamamen sona ermeyen bir süreç olduğunu kabul ediyor. Ancak buna değip değmediği sorulduğunda hiç tereddüt etmiyor: «Misha hayatımı dolduruyor».
