Her evde bir çekmecede saklı duran eski bir fotoğraf vardır: küçücük bir yavru köpek, gülümseyen bir çocuk, böylesine önemli olacağını kimsenin bilmediği sıradan bir gün.
Bazı aileler o fotoğrafı bulup on yılı aşkın süre sonra, birebir aynı pozla yeniden çekmeye karar verdi. Aynı kanepeler, aynı pencere, ama şimdi hem sahiplerinin saçlarına hem de köpeklerinin tüylerine aklar düşmüş, adımları yavaşlamış. Gün iyi de kötü de olsa yıllarca süren yürüyüşler, kapının yanında bekleyişler, yatağın ayak ucunda uyuyuşlar.
16 yıl arayla
14 yıl arayla
13 yıl arayla
11 yıl arayla
15 yıl arayla
15 yıl arayla
12 yıl arayla
16 yıl arayla
13 yıl arayla
Bu görüntüleri karşılaştırırken geriye kalan yalnızca zamanın geçişi değil; hiç sarsılmamış bir bağın kanıtı. Bir enerji yumağı olarak gelen yavru köpek bugün hâlâ orada; daha yavaş hareket ediyor ama sadık. Ve bu da sonunda, kelimelerin açıklayabileceğinden çok daha fazlasını anlatıyor.