Meditasyon ve yoga küresel olgular haline gelmeden çok önce, Paramahansa Yogananda bu uygulamaları Batı’ya taşımaya çalışıyordu. Etkisi, ruhani dünyadan çok uzak insanlara da ulaştı; bunlar arasında, Steve Jobs da vardı; Jobs, Yogananda’nın yazdığı Autobiography of a Yogi kitabının tanınmış bir hayranıydı. Eserin bir baskısında, Jobs’un konukları arasında dağıtmak üzere 500 nüsha sipariş edecek kadar ileri gittiği bile belirtilir.
Yogananda, March 7, 1952 tarihinde, Hindistan’ın Amerika Birleşik Devletleri büyükelçisini onurlandıran bir yemekte konuşma yaptıktan sonra Los Angeles’ta öldü. Dönemin kayıtlarına göre koroner damar tıkanıklığı geçirdi. Ancak takipçileri için bu ölüm, ruhsal olarak aydınlanmış bir üstadın bedenden bilinçli ayrılışını tanımlamak için kullandıkları terim olan bir mahasamadhi idi.
Sonrasında yaşananlar, ölümünü sıra dışı bir hikâyeye dönüştürdü. Bedeni Forest Lawn Memorial-Park’a götürüldü ve mumyalandı. Cenaze yöneticisi Harry T. Rowe, bedenin durumu hakkında noter tasdikli bir beyanda bulundu; bu beyanda, ölümden 20 gün sonra bile gözle görülür herhangi bir fiziksel çürüme gözlemlemediğini belirtti. Ayrıca görünür hiçbir küf belirtisi olmadığını ve korunma durumunun kendi deneyiminde eşi benzeri görülmemiş olduğunu ifade etti.
Bu anlatı daha sonra, ruhani durumunun olası bir tezahürü olarak takipçilerinin geleneğine dahil edildi. Yogananda’nın kurduğu kuruluş, Forest Lawn beyanını onun son günleriyle ilgili belgelerin bir parçası olarak korumaktadır. Ancak belgelenmiş olgu ile onun yorumu arasında önemli bir fark vardır: cenaze yöneticisine doğrudan atfedilebilecek şey, gözle görülür hiçbir çürüme belirtisi gözlemlememiş olmasıdır; bunun doğaüstü bir olgu olarak değerlendirilmesi ise daha sonraki dinsel bir yorumdur.
Hikâye, Autobiography of a Yogi kitabının onlarca yıl sonra sahip olduğu etki nedeniyle daha da çarpıcıdır. İlk kez 1946’da yayımlanan kitap, Batı’da Doğu ruhaniyeti üzerine en tanınmış eserlerden biri haline geldi ve onlarca dile çevrildi. Etkisi, Steve Jobs’un en tanınmış okurları arasında yer aldığı Silikon Vadisi’nin teknoloji kültürüne bile ulaştı.
Böylece, Yogananda’nın ölümü dikkat çekmeye devam eden iki hikâyeyle çevrelendi: çalışmaları modern teknolojinin en önemli figürlerinden birine ulaşan bir ruhani öğretmenin hikâyesi ve bedenin bakımını üstlenen cenaze yöneticisine göre, ölümünden 20 gün sonra bile gözle görülür hiçbir çürüme belirtisi göstermeyen bir bedenin hikâyesi. Yetmiş yılı aşkın süre sonra bile bu olay, yaşamıyla ilişkilendirilen en sıra dışı bölümlerden biri olarak sunulmaya devam ediyor.