Zafira diğer köpekler gibi koşmuyor. Arka bacakları buna izin vermiyor, bu yüzden her öğleden sonra, sahibi Hector Del Rosario işten döndüğünde, onun bacakları oluyor.
Turkuaz bir tasma kullanarak onu arkadan destekliyor ve Nemo, kardeşi, etrafında özgürce koşarken bahçede hareket etmesine yardım ediyor. Bu bir numara ya da eğitim rutini değil: onları uzun zamandır bir araya getiren ritüel bu; ikisinin de oyun oynamaktan geri kalmaması için buldukları yol.
Hector bunu basitçe anlatıyor: günün işleriyle dolu bir kafayla geliyor ve onları birlikte koşarken gördüğünde her şey yerine oturuyor. Zafira oynamak için yardıma ihtiyacı olduğunu bilmiyor. Sadece bunu yapabildiğini biliyor ve sahibi için bu her şeyden daha değerli.
