Gary Neville, Nisan 2010’da Manchester United’a Manchester City karşısında galibiyeti getiren golün ardından takım arkadaşı Paul Scholes’u dudaklarından öptü. Spontane ve filtresiz bu jest, derbinin hafızasına sonsuza dek kazındı.
- Küçük bıyığı beni gıdıkladı. Bunu beklemiyordum
- Ama… Sen de onu öptün
Her iki oyuncu da sadece arkadaş olduklarını itiraf etti, ama o zaman bu sıra dışı jestin ardında ne var?
Futbolun var olan en erkek egemen alanlardan biri ve yoldaşlıkla özdeşleşmiş bir yer olduğunu inkâr edemeyiz. Ancak bazıları futbol kutlamalarında belirli bir «erotizmden» bile söz etti; çünkü oldukça ilginç bir çelişki var: açıkça eşcinsel olduğunu söyleyen çok az oyuncu var, ancak futbol yıllardır erkeklerin birbirine dokunmakta, sarılmakta, ağlamakta, birbirini tutmakta ve neredeyse birbirlerinin üstünde kutlama yapmakta özgür olduğu bir alan… üstelik tüm bunlar binlerce kişinin önünde gerçekleşiyor.
Ve işte çok az kişinin kabul etmek istediği rahatsız edici gerçek burada ortaya çıkıyor.
Saha dışında, aynı jestler tamamen farklı bir anlam kazanabilir ve onlar da sevgilerini nasıl gösterdikleri konusunda son derece dikkatli davranırlar. Peki… işin içinde bir top olduğunda erkeklik kuralları değişiyor mu?
Ve dürüst olalım… bir sarılma yeterdi. Belki daha derin duygular vardır, ama toplum hâlâ bu tartışmaya hazır değil.