71 yıldır yaşadığı daireden polis tarafından sedyeyle taşınarak çıkarıldı; hastane yatağından Hükümet’ten yasaları değiştirmesini istedi; yalnızca iki hafta sonra ise kalbi durdu 💔🇪🇸🕊️
87 yaşında, yedi yılı aşkın süredir yaşadığı Madrid’deki evinden polis tarafından zorla çıkarılmasının ardından María del Carmen Abascal, İspanya’nın dört bir yanında yankılanan bir haykırışta bulunmak için son güç kırıntılarını topladı. Tahliyeden sonra ağır bitkinlik nedeniyle bir kliniğe yatırılan MariCarmen, Hükümet’e ve bir bütün olarak topluma hitaben duygusal bir mesaj kaydetti:
«Başıma gelenlerin başka insanların da aynı şeyi yaşamasını önlemeye yardımcı olmasını istiyorum. İnsanları mücadele etmeye teşvik etmesini ve yasalarda değişiklik yapılmasını sağlamasını istiyorum», dedi, sesi gergindi. «Evimi savunamadım ama başkaları kendi evleri için mücadele etmeyi öğrensin diye savaştım».
1,350 euro emekli maaşıyla geçinen ve 50% engellilik oranına sahip yaşlı kadın, mülkü yöneten şirketin kiracılığını sürdürebilmesi için müzakere ve arabuluculuk yönündeki her teklifi reddettiğini gördü. 23 Eylül 2026’da polis memurları tahliyeyi gerçekleştirmek için evinin kapısını kırarak açtı; bunun üzerine sağlık ekipleri onu sedyeyle tahliye etmek zorunda kaldı.
MariCarmen, hastaneden Başbakan’a, yaşlıların ve savunmasız durumdaki kişilerin tahliyesini kesin olarak yasaklayacak bir acil durum kanun hükmünde kararnamesini onaylaması için resmen çağrıda bulundu ve aynı zamanda ülke çapında imza toplama kampanyası yürüttü.
Ne yazık ki, yaşadığı duygusal sarsıntı ve anılarını yitirmenin hüznü, hassas sağlığı için dayanılmaz oldu. Tahliyeden yalnızca 14 gün sonra MariCarmen, Madrid’deki Gregorio Marañón Hastanesi’nde hayatını kaybetti.
Bedeni bu adaletsizliğe dayanamadı ama mesajı, bugün konutun yeniden bir hak olmasını ve başka hiçbir yaşlı insanın aynı kaderi yaşamamasını talep eden ulusal bir hareketin bayrağına dönüştü.
Huzur içinde yat, MariCarmen. Sesin, insanca yaşanabilir bir ev için mücadele eden herkeste yaşamaya devam ediyor. 🕊️💔