Roman 4 yaşındaydı ve her sabah Kuzey Karolina’nın Concord kentindeki evinin kapısında durup selamlayacak birini bekliyordu.
Anne babası boşanıp babası taşındığından beri, içine yalnızlık yerleşmişti. Büyükannesi ve büyükbabası uzakta yaşıyordu, annesi Anna Butzloff çalışıyordu ve o da bu boşluğu çöp toplayıcısını, Amazon teslimat görevlisini, evinin önünden geçen herhangi bir komşuyu selamlayarak dolduruyordu. Annesi onların çoğunu tanımıyordu bile.
Bir gün, yan evde yaşayan emekli komşu Wade Folger selamına karşılık verdi ve sohbet etmek için yanına geldi. Sonra onu evine davet etmeye başladı. Diğer komşular da aynısını yaptı ve Roman, planlamadan, tüm sokağı bir araya getiren bağ oldu: onları yüzme yarışmalarına, futbol maçlarına ve anaokuluna davet etti. Annesi artık her doğum günü için kimi arayacağını biliyordu.
Yıllar sonra, daha önce birbirleriyle hiç konuşmamış olan o aynı komşular, onun tek kelime etmeden onlara öğrettiği gibi sokakta birbirlerini selamlıyor.