Rodrigo De Paul, büyükbabası Osvaldo onu Sarandí’deki Racing’in Predio Tita Mattiussi tesisine antrenmana götürdüğünde henüz birkaç yaşındaydı. Antrenman bittiğinde Osvaldo, büfeden yumuşak şekerler alabilsin diye ona birkaç bozuk para verirdi. Torunu da hiçbir şey sormadan bunları sevinçle kabul ederdi. De Paul’ün bilmediği ve öğrenmesinin yıllar aldığı şey ise, o paraların onun eve dönüş otobüs parası olduğuydu. Büyükbabası, o şekerleri alabilsin diye biletsiz kalıyor ve Avellaneda’dan kendi mahallesine kadar 50 ya da 60 blok boyunca eve tek başına yürüyordu. 🚶♂️
Osvaldo 2009’da, Rodrigo 14 yaşındayken öldü. Bu darbe o kadar ağır oldu ki çocuk bir süre futbolu da okulu da bıraktı. Bugün sol bileğinde «sonsuza dek kalbimde» yazılı bir dövme taşıyor ve sahaya her çıktığında ya da gol attığında o dövmeyi öpüyor. Bu sadece bir batıl inanç değil: artık bunu alamayacak birine gönderdiği bir sarılma. Hikâye, annesi Mónica Ferrarotti tarafından gazeteci Maite Peñoñori’ye verdiği bir röportajda anlatıldı. 💙
2021 Copa América’da bu batıl inanç, Leandro Paredes ve takım arkadaşlarıyla birlikte bir takım ritüeline dönüştü — De Paul her maçtan önce tam 14 şeker yiyor, Paredes 7 yiyor ve Scaloni de hiç utanmadan 40 Sugus indirdiğini kabul ediyor. 2022 Dünya Kupası için Katar’a 270 paketle gittiler. 2026’daki için Dallas’ta, ritüel AT&T Stadium’da tekrarlandı. Arjantin, kısmen bir zamanlar bir büyükbabaya otobüs parasına mal olan bazı şekerler sayesinde dünya şampiyonu oldu. 🏆🍬