Bu bilim insanının ellerinde, hiç doğmamış bir yavru var.
Bu, formalin içinde korunmuş bir deniz aslanı fetüsü; El Niño’nun 1997 ve 1998’de Peru’nun Ica kıyısındaki Punta San Juan’da geride bıraktıklarına dair en sessiz kanıtlardan biri.
Okyanusun olağanüstü ısınması, Humboldt Akıntısı’na bağımlı hayvanların besine erişimini değiştirdi. Deniz aslanları için felaket, yaşamlarının en hassas dönemlerinden biriyle, üreme dönemiyle de aynı zamana denk geldi.
Punta San Juan’da yalnızca bir haftada 2.000’den fazla deniz aslanı yavrusu öldü. Kürk foklarında anneler yiyecek aramak için 10 ila 20 gün boyunca denizde kalmak zorunda kaldı ve doğan az sayıdaki yavru da birkaç hafta içinde öldü; çoğu açlıktan.
Sahiller cesetlerle dolmaya başladı.
Popülasyonlar bu felaketten sonra toparlanmayı başardı, ancak El Niño tehdidi hiçbir zaman ortadan kalkmadı. Bilim insanları, okyanustaki değişimlerin ona bağımlı türleri nasıl etkilediğini anlamak için Punta San Juan’ı kullanmayı sürdürüyor.
Bu nedenle formalin içinde korunmuş bu küçük örnek, yalnızca geçmişten kalma bir parça değil. Değişen bir okyanusun yaşamla dolup taşan bir kıyıyı, ölü hayvanlarla kaplı bir sahile ne kadar hızlı dönüştürebileceğini hatırlatıyor.